چهارشنبه , 8 تیر 1401

عاشقی

چشمک بزن چراغ ِ خیابان ِ عاشقی !

در بهت ِ چشم ِمرغ ِغزلخوان ِعاشقی

شاید بهار هم ، شبی از دوردست ِخویش

تن در دهد به سوز ِزمستان ِ عاشقی

قدری بخند در شب دلگیر ِ چشم من

برقی بزن ستاره ی خندان عاشقی !

عیسی بیا که وقت دمیدن رسیده است

بر پیکر ِ الهه ی بی جان عاشقی

اینجا نشسته ام و تنم شسته می شود

با بغض های ابر ِ بهاران ِعاشقی

گاهی نظر به چشم ِ پر از شور ِزندگیت

گاهی به سوی قبر ِشهیدان ِ عاشقی

در خواب ِ گریه های خودم غرق می شوم

این رعد و برق هرشب و باران ِ عاشقی

ای کاش بعد ِ مـُردن ِ من ، دوستان ِمن

دفنم کنند در غزلستان ِ عاشقی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *