یکشنبه , 3 مهر 1401
نوا

گزارشی از سریال «این خانه همیشه ابری نیست»

گزارشی از سریال «این خانه همیشه ابری نیست»
فلور نظری یكی از بازیگران پركار تلویزیون است كه تا به حال كارهای متفاوتی از او دیده‌ایم. از سریال «خانه به دوش» گرفته تا «خانه بی‌پرنده». او در این سریال…
گاهی آفتابی، گاهی بارانی
مدت‌ها بود كه پرداختن به موضوع قشر جوان و حتی نوجوان و مسائل آنها در سیما كمرنگ شده بود. اما با ساخت سریال «این خانه همیشه ابری نیست» بار‌دیگر مشكلات این قشر از مخاطبان تلویزیون نیز به تصویر كشیده شد.
این مجموعه مدتی است كه از شبكه یك سیما روی آنتن رفته است. هرچند در ابتدا قرار بود 3 روز در هفته پخش شود، اما با توجه به سیاست‌های سازمان صدا و سیما تصمیم بر این شد كه این مجموعه به‌صورت هفتگی پخش شود. به هر حال برای چگونگی تهیه و تولید این سریال سراغ تعدادی از عوامل آن رفتیم تا با شیوه كارشان بیشتر آشنا شویم.
در ابتدا پوررحمانی به عنوان نویسنده و تهیه‌كننده این كار با ما همكلام شد. وی سال‌هاست كه در عرصه تهیه‌كنندگی سابقه دارد و پیش از این نیز مدتی در آموزش و پرورش به عنوان مدیر دبیرستان و دبیر نیز حضور داشته است.
مسائل جوانان باید دغدغه همه ما باشد
وی ابتدا و در پاسخ به این سوال كه طرح و قصه این كار چگونه شكل گرفته است، گفت: با توجه به سابقه و اشرافی كه روی مسائل جوانان داشتم، طرح این كار را با یكی از دوستان نویسنده در میان گذاشتم، اما سرانجام قصه آن‌طور كه می‌خواستم جلو نرفت و مجبور شدم كه خودم كار را بازنویسی كنم. ابتدا شروع به تحقیقات كردم. به عنوان مثال با تعدادی از مدیران دبیرستان دخترانه گفت‌و گو كردم تا با مشكلات جوانان امروز بیشتر آشنا شوم و سرانجام هم رسیدیم به این قصه 26 قسمتی كه در حال حاضر می‌بینید.
پوررحمانی درخصوص این كه چرا مشكلات دانش‌آموزان دبیرستانی را مایه كارش قرار داده است، گفت: فكر می‌كنم به مسائل ازدواج جوانان به اندازه كافی پرداخته شده و طرح مشكلات جوانان و نوجوانان مهجور مانده است. در حال حاضر مشكلات زیادی در مقاطع مختلف تحصیلی ما وجود دارد كه خیلی‌ها از آن بی‌خبر هستند، بنابراین به نوعی خواستم با این كار پاسخگوی برخی دغدغه‌های والدین باشم. تهیه‌كننده سریال این خانه همیشه ابری نیست درخصوص این سوال كه آیا این سریال به سمت كلیشه رفته است یا خیر می‌گوید: ما بسیار تلاش كردیم كه این كار به سمت شعار نرود تا مخاطب جوانمان هم دلزده نشود و با اشتیاق كار را دنبال كند، شاید یكی از دلایلی هم كه خواستم محسن یگانه روی تیتراژ این كار بخواند، جذب مخاطب جوان بود، چراكه دوست داشتم جوانان بیشتر از همه این كار را دنبال كنند. البته هنوز قصه‌های زیادی وجود دارد كه در ادامه كار خواهید دید.
پوررحمانی در پاسخ به این سوال كه چرا این كار را در شبكه 3 سیما نساخته است، آن هم به عنوان یك شبكه جوان می‌افزاید: به نظرم باید در تمامی شبكه‌‌ها مسائل جوانان مطرح شود و نوع شبكه چندان اهمیتی ندارد، ضمن این كه شبكه یك، شبكه ملی است و همه‌نوع مخاطبی دارد. وی همچنین به این نكته اشاره كرد كه ساخت این سریال حدود یك سال طول كشیده است.
ساخت این سریال یك تلنگر به خانواده‌ها بود
فلور نظری یكی از بازیگران پركار تلویزیون است كه تا به حال كارهای متفاوتی از او دیده‌ایم. از سریال «خانه به دوش» گرفته تا «خانه بی‌پرنده». او در این سریال نقش یكی از مادران را بازی می‌كند.
فلور نظری درخصوص این كه چطور به این گروه پیوسته است، می‌گوید: من قبلا با آقای پوررحمانی همكاری داشتم و مطمئن بودم كه این‌بار هم سراغ یك سوژه اجتماعی و فرهنگی رفته است. ضمن این كه وجود آقای عالم‌زاده هم به عنوان كارگردان برایم مهم بود، برای همین پس از صحبت‌های اولیه پذیرفتم كه در این كار حضور یابم. این بازیگر درخصوص اجرای نقشش این‌گونه توضیح داد كه وقتی فیلمنامه را خواندم، احساس كردم جای كار دارد و در حین بازی سعی كردم نقشم را طوری ایفا كنم كه مخاطب هم باور كند و هم من را در این كاراكتر بپذیرد.
فلور نظری معتقد است كه ساخت این‌گونه سریال‌ها می‌تواند یك تلنگر بزرگ برای خانواده‌هایی باشد كه جوان دارند و به نوعی این كارها می‌تواند دغدغه آنها را تا حد زیادی برطرف كند. وی اضافه می‌كند: حدود 2 ماه بازی‌ام در این سریال طول كشید. البته پشت سر هم بازی نداشتم. نظری می‌گوید: هنوز قصه‌های ناگفته زیادی هست كه در ادامه سریال خواهید دید.
كار قابل دفاعی شده است
خانم فاطمی به عنوان مدیر تولید در این كار حضور داشته است. وی درخصوص شكل‌گیری این كار می‌گوید: قبل از تصویربرداری جلسات زیادی در رابطه با نگارش فیلمنامه داشتیم كه در نهایت هم آقای پوررحمانی نگارش پایانی قصه را به عهده گرفت. نزدیك به 2 ماه پیش‌تولید این كار طول كشید و بالاخره در آبان سال گذشته كار را كلید زدیم.
وی ادامه می‌دهد: چون شخصیت‌ها و نوع قصه بسیار متنوع بود، بنابراین با تعدد لوكیشن‌های زیادی مواجه بودیم كه این مساله كارمان را سخت می‌كرد، اما تازگی‌كار به نوعی انرژی مضاعفی را به ما می‌بخشید.
وی در پاسخ به این سوال كه نتیجه كار را چگونه ارزیابی می‌كنید، گفت: به نظرم كار قابل دفاعی است و تاثیر خوبی هم در جامعه و قشر جوان داشته است.
فاطمی در پاسخ به این سوال كه چرا این سریال به‌صورت روتین پخش نشده است، توضیح می‌دهد: این دیگر به سیاست سازمان برمی‌گردد و ما هم از این‌نظر گله‌مند هستیم، چراكه این كار و موضوعش آن‌قدر مهم است كه جا داشت بهای بیشتری به آن داده شود. متاسفانه با این نوع پخش یعنی به صورت هفتگی مخاطب نمی‌تواند بخوبی ارتباط برقرار كند و حتی گاهی ممكن است فراموش كند.
شخصیت حسام دور از ذهن نبود
كاوه خداشناس یكی دیگر از بازیگران این مجموعه است كه در آن نقش حسام، یكی از جوانان سریال را ایفا می‌كند. وی در مورد حضورش در این‌كار این گونه توضیح داد: من زمانی به این گروه ملحق شدم كه نزدیك به 6 ماه از كارشان می‌گذشت. از شمال مستقیم سر صحنه این سریال رفتم و صحبت‌های ابتدایی را با آقای عالم‌زاده و پوررحمانی داشتم. قرار شد كه من نقش حسام، یكی از جوانان سریال را بازی كنم.
خداشناس ادامه می‌دهد: آقای پوررحمانی حال و هوای قصه را بنا به سلیقه خودش تغییر داده بود و به‌نوعی می‌شود گفت آن را رنگ‌آمیزی كرده بود كه همین مساله به نظرم موجب شده مخاطب ارتباط بیشتری برقرار كند، چراكه هر كدام از شخصیت‌ها به‌نوعی پاسخگو و نماینده قشری از جوانان و خانواده‌های امروزی هستند.
خداشناس در ارتباط با نقش حسام می‌گوید: شخصیت حسام حسینی دور از ذهن نبود و مانند او در جامعه ما بسیار است. قصه حسام به نوعی قصه تقابل نسل‌هاست. این كه جوانان نمی‌توانند یا كمتر می‌توانند والدین خود را درك كنند و بعكس. حسام ابتدا پسری محجوب و خانواده‌دوست است، ولی در ادامه، حتی از خانه فرار می‌كند.
این بازیگر در مورد این كه چگونه لحنش را با لحن نسل جوان امروز یكی كرده است، گفت: در مورد این مساله فیلمنامه بسیار برایم راهگشا بود. ضمن این كه حسام یك پسر دبیرستانی نبود كه بخواهد جور خاصی حرف بزند. به هر حال سعی كردم او را بسیار رئال بازی كنم.
بازیگر نقش حسام، از نتیجه كار راضی است و می‌گوید: موضوع این سریال را بسیار دوست دارم. البته این كار هم مانند كارهای دیگر بی‌عیب و نقص نیست، اما تازگی‌هایی كه در قصه و فرم این سریال وجود دارد، می‌تواند مخاطب را تا انتها با خود همراه كند. ضمن این كه تنوع بازیگر در این سریال یكی از نكات مثبتی است كه مخاطب براحتی می‌تواند از كار لذت ببرد و خسته هم نشود.
در نهایت مخاطب باید از نتیجه كار راضی باشد
ناصر ممدوح یكی از باسابقه‌ترین دوبلورهای سیماست؛ هرچند سال‌هاست كه پا در جرگه بازیگری گذاشته است و تاكنون مجموعه‌هایی همچون «زیر هشت» و «اغما» را از او دیده‌ایم. او در این سریال عهده‌دار نقش پویاست. وی از این تجربه چنین برایمان گفت: از سوی آقای پوررحمانی برای بازی در این سریال دعوت به همكاری شدم. وقتی فیلمنامه را خواندم، متوجه شدم سوژه تازه و متفاوتی است، ضمن این كه از قبل با آقای پوررحمانی آشنایی داشتم و مطمئن بودم كه باز هم كارشان در ارتباط با مسائل فرهنگی است. بنابراین پذیرفتم كه در این كار به ایفای نقش بپردازم.
ممدوح در ارتباط با نقش خود، یعنی آقای پویا گفت: پویا یك پدر مهربان و خانواده‌دوست است و دوست دارد كه اصول اخلاقی در خانواده‌اش رعایت شود و اعضای خانواده احترام یكدیگر را داشته باشند ممدوح در پاسخ به این سوال كه آیا این سریال می‌تواند تلنگری برای خانواده‌ها باشد یا خیر گفت: قطعا بی‌تاثیر نیست. البته این كه مخاطب چه برداشتی از كار داشته باشد، خود مبحث دیگری است.
ممدوح معتقد است: محوریت این سریال و قصه آن بیشتر در ارتباط با خانم‌هاست تا آقایان، برای همین خانم‌ها و مادران بیشتر باید به این سریال توجه كنند. ممدوح در حال حاضر تنها در بخش دوبله مشغول به كار است و كار تازه‌ای برای نمایش ندارد.
نقطه سر خط…
هر ساله سریال‌های متعددی با موضوعات مختلف از شبكه‌های سیما روی آنتن می‌رود. از كارهای طنز گرفته تا تاریخی و حتی پلیسی، اما واقعا چند درصد از این كارها می‌توانند مسائل واقعی و جدی روز را مطرح كنند تا مخاطب بتواند از طریق این آینه تمام‌‌قد و واقعی، خود را ببیند تا شاید تلنگری برای او و اطرافیانش باشد. برای مثال این خانه همیشه ابری نیست، پس از سال‌ها جوانان دبیرستانی را مورد هدف قرار داده است؛ قشری كه شاید دیگر به ورطه فراموشی رفته است. امید است، در آینده شاهد سریال‌های دیگری از این دست باشیم. چراكه دغدغه مخاطب امروز تنها ازدواج، سرگرمی، تفریح و… نیست. یادمان باشد كه همه ما گاهی به یك تلنگر هرچند كوچك نیاز داریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.