در دانشگاه فردوسی با داریوش همكلاس بودیم. من كارهای هنری ایشان را به طور غیرمستقیم دنبال می‌كردم، ولی ایشان این مسئله را نمی‌دانستند. من كلا عاشق هنر بودم و....
داریوش ارجمند: هر چه دارم از این زن است و بس...
استاد داریوش ارجمند بازیگر پیشكسوت سینما، تلویزیون و تئاتر تاكنون در تمام كارهایشان حضوری ماندگار داشته‌ و همین امر باعث شده كه به عنوان هنرمندی برجسته در عرصه هنر شناخته شود. استاد ارجمند ایفاگر نقش به‌یادماندنی مالك اشتر در سریال امام علی(ع) آن قدر در كارهایشان متفاوت حضور پیدا می‌كند كه همین خود به تنهایی بیانگر توان خارق‌العاده‌شان در آفرینش شخصیت‌های گوناگون است.
هنرنمایی بی‌نظیر استاد در سریال «ستایش» در نقش «حشمت فردوس» كه در یك سال اخیر بسیار پرمخاطب بوده، سبب شد كه طی تماسی با ایشان قرار مصاحبه‌ای بگذاریم و در این گفتگو برای اولین بار پای صحبت‌های همسر مهربانش هم بنشینیم و همچنین با فرزند هنرمندشان یعنی امیریل ارجمند هم گفتگویی داشته باشیم... استاد ارجمند زیاد اهل گفتگو نیستند ولی لطفشان شامل حالمان شد و با ما گفتگویی اختصاصی انجام دادند كه این باعث مباهات تمام اهالی خانواده‌سبز است.
بودن در كنار ایشان حتی برای چند لحظه مایه افتخارم بود. چرا كه در همین زمان اندك محو بزرگواری‌هایشان شده بودم و درس‌های فراوانی از این دیدار دوستانه گرفتم. در وصف این استاد شریف فقط می‌توانم بگویم: با ما همراه باشید در مصاحبه خواندنی با استاد داریوش ارجمند بزرگوار و ارجمند كه چه برازنده است این عنوان برای چنین انسان بی‌نظیری.
 كارهای تاریخی زیادی در كارنامه‌ام ندارم...
استاد ارجمند: در اذهان مردم من به عنوان بازیگری شناخته شده‌ام كه بیشتر در آثار تاریخی حضور پیدا می‌كند كه در واقعیت این طور نیست. من در سریال امام علی(ع) در نقش مالك اشتر و همچنین در شیخ مفید در نقش عضدالدوله دیلمی بازی داشتم و در فیلم‌های مسافرری و فیلم اخیرم راه آبی ابریشم نقش‌های حضرت  شاه عبدالعظیم حسنی(ع) و ناخدا سلیمان را بازی كردم. در سریال چهل سرباز هم بازی داشتم و این پنج اثر جزء كارهای تاریخی‌ام هستند ولی چون مردم این كارها را دوست دارند فكر می‌كنند كه من اغلب دركارهای تاریخی بازی می‌كنم!
 نقش‌های من، فرزندان من
استاد ارجمند: نقش‌هایی كه یك بازیگر خلق می‌كند مانند فرزندان اوست اگرچه برخی از این فرزندان ناقص‌الخلقه باشند ولی دوستشان داریم. من از این بابت خوشحالم كه نقش‌هایم فوق‌العاده متفاوت و به دور از هم هستند؛ مثلا نقشم در آدم برفی با مسافرری فاصله بعیدی با هم دارند و همین باعث جذابیت كار می‌شود؛ اما در تلویزیون، نقش مالك اشتر در سریال امام علی(ع) و حشمت فردوس در ستایش نقش‌های ارضاكننده‌ای بودند و من واقعا دوستشان دارم. در سینما هم كارهای زیادی هست كه از حضور در آنها بسیار راضی‌ام و نقش‌هایی را كه بازی كردم بسیار می‌پسندم، مانند: ناخدا خورشید، هبوط، پاییزان، پرده آخر، اعتراض و سگ‌كشی.
 فارغ‌التحصیل از ژنو
امیریل: من از كودكی علاقه زیادی به موسیقی داشتم و علاقه‌مند فعالیت دراین حرفه بودم ولی خواه ناخواه با توجه به كارهایی كه پدر در عرصه نمایش داشتند من هم به هنر علاقه پیدا كردم. سرانجام از سال 1378 رسما با نمایش «دندون طلا» وارد این عرصه شدم و اولین فعالیت تصویری من هم «مسافرری» بود كه اتفاقا در آن با پدر همبازی بودم. توامان در تئاتر حضور داشتم و بعدها در چندین تله تئاتر نیز حضور یافتم. ضمن این‌كه در این رشته تحصیل كردم و بعد از این‌كه فارغ‌التحصیل رشته مكانیك از ژنو شدم، لیسانس نمایش گرفتم و با این‌كه شاگرد اول كارشناسی ارشد بودم ولی دیگر ادامه ندادم.
 اعتراض كیمیایی
استاد ارجمند: بهترین كار من با مسعود كیمیایی، اعتراض است و این كار را بیشتر از بقیه همكاری‌هایم با وی دوست دارم ولی نقش‌های دیگرم هم ویژه و استثنایی بوده‌اند. او درباره این كارگردان می‌‌گوید: كیمیایی فیلمساز بزرگی است كه وقتی از من دعوت می‌كند سعی می‌كنم به او نه نگویم، چه زمانی كه نقش اول كارهایش را به من می‌سپرد و چه نقش‌هایی كه در فیلم‌های اخیرش ایفا كرده‌ام. «رئیس» كار دشواری بود چون دیالوگ‌های زیادی داشت، ولی به تشخیص كیمیایی، من در آن حضور یافتم. جرم هم كار خوبی بود و مسعود كیمیایی معتقد بود كه اگر من در این نقش بازی كنم بهتر است.
راه آبی ابریشم فیلمی غرورانگیز
استاد ارجمند: به جز جرم و پایان‌نامه و همچنین ستایش در فیلم‌های راه آبی ابریشم، گزارش یك جشن، بدون اجازه و سریال‌های ناز و نیاز و قهر و آشتی حضور داشتم كه از كارهای اخیرم می‌باشد. ناز و نیاز سریالی پنج قسمتی ویژه شب‌های قدر ماه رمضان ساخته شد كه كارگردانش فلورا سام و تهیه‌كننده‌اش همسر ایشان یعنی مجید اوجی بود. بعد از 10 سال كه هیچ همكاری با اوجی نداشتم نقش اصلی كار را به من پیشنهاد داد و چون دوست داشت دركارش حضور داشته باشم من هم پذیرفتم كه خوشبختانه كار خوبی هم شد. راه آبی ابریشم فیلمی است كه به آن افتخار می‌كنم چرا كه در باب تاریخ ایران است و زحمات زیادی برای ساختش كشیده شد. فیلم، زندگی یك ناخدا به نام ناخدا سلیمان است كه از خلیج فارس به چین می‌رود و راه آبی ابریشم را باز می‌كند؛ فیلم راه آبی ابریشم بسیار غرورانگیز است و با دشواری‌های فراوان كار شده و من واقعا امیدوارم كه دیده شود. این كار روایت 1000 سال پیش را به تصویر كشیده است. گزارش یك جشن هم كه كار ابراهیم حاتمی‌كیا است و نگاه بسیار خوبی به سوژه‌اش دارد و من نقش یك افسر پلیس را در آن دارم. در فیلم دوست‌داشتنی «بدون اجازه» هم یك راننده هستم كه در آن با مهدی پاكدل همكاری دارم. در این فیلم و سریال ناز و نیاز هم پسرم امیریل حضور داشت.
حشمت فردوس یك انسان ویژه
استاد: من كلیت داستان و نقش را بسیار پسندیدم و می‌دانستم كه كار دشواری خواهد بود ولی سعی كردم نقش را به خوبی ایفا كرده و همان طور كه داستان می‌خواست جلوه دهم. حشمت فردوس یك انسان استثنایی و ویژه است، چرا كه ریشه در سنت‌ها داشته و تربیت خاصی دارد. شاید بعضی‌ها او را دوست نداشته باشند ولی اغلب از او خوششان می‌آید، چون كاراكتری خاكستری، چالش‌پذیر و پرتنش است. چنین شخصیتی اصلا در تلویزیون نوشته نشده و برای اولین بار است كه شاهد نقشی با چنین خصوصیاتی هستیم. همه شخصیت‌هایی كه در ستایش وجود دارن د اگر لغزش داشته باشند از قالب خود بیرون آمده و باعث می‌شوند كه در كار خلل ایجاد شود، كه نقش حشمت هم از این قاعده مستثنی نبود.
 وقتی دلم برای داریوش تنگ می‌شود
بانو ارجمند: كار بازیگری را بسیار دوست دارم خصوصا به تئاتر علاقه خاصی دارم و معتقدم زمانی كه آقای ارجمند كار نمی‌كنند من هم حركت ندارم و كار ایشان را مسبب چرخش زندگی و تداوم آن می‌دانم. هر زنی وظیفه دارد كه حامی همسرش باشد و من هم از این قاعده مستثنی نیستم. داریوش به خانواده بسیار احترام می‌گذارند و همیشه وقتی فیلمنامه‌ای به ایشان پیشنهاد می‌شود با من در میان می‌گذارد و از من مشورت می‌گیرد. من هم با علاقه خاصی تمام كارهای او را می‌بینم و اغلب آثارشان را هم می‌پسندم. در مواقعی كه ایشان در سفر باشند و من دلتنگشان شوم، با تماشای یكی از فیلم‌هایشان رفع دلتنگی می‌كنم. ضمنا همیشه دوست دارم آثار سینمایی داخلی و خارجی را با ایشان ببینم؛ چون از آگاهی و توضیحی كه او در بین فیلم می‌‌گوید، استفاده می‌كنم و از تماشای آن فیلم لذت می‌برم و معنای اصلی كار را در می‌یابم. تمام كارهای پسرم را هم دنبال می‌كنم و خوشحالم كه او هم توانست به هدفی كه داشت، برسد. در اصل در خانواده ما هر سه فرزندمان به هنر علاقه و گرایش داشتند و خوشبختانه توانستند به جایگاهی كه می‌خواستند، برسند.
امیریل ارجمند: تمام كارهای پدر را دنبال می‌كنم و اغلب آنها را دوست دارم ولی به اعتراض، ناخدا خورشید، سگ‌كشی، كشتی آنجلیكا و پرده آخر تعلق خاطر بیشتری دارم.
 زندگی با هنرمند، هنر می‌خواهد...
«فرشته یغمایی» همسر داریوش ارجمند می‌گوید: در دانشگاه فردوسی با داریوش همكلاس بودیم. من كارهای هنری ایشان را به طور غیرمستقیم دنبال می‌كردم، ولی ایشان این مسئله را نمی‌دانستند. من كلا عاشق هنر بودم و هنرمندان را دوست داشتم، ولی خودم در رشته خاصی فعالیت ندارم. بعد از این‌كه لیسانس تاریخ و فوق‌لیسانس جامعه‌شناسی‌ام را از فرانسه اخذ كردم به تدریس در آموزش و پرورش پرداختم و یكی از دبیران موفق بودم. من حرفه خودم را هم حرفه‌ای مقدس و در عین حال هنری می‌دانم و به نوعی هنرمندم. ضمن این‌كه وقتی می‌توانم با یك هنرمند زندگی كنم و او را بفهمم باز هم هنرمند بودن من را اثبات می‌كند. در واقع زندگی با هنرمند، هنر می‌خواهد...
استاد ارجمند: ما درسال 1352 با هم ازدواج كردیم و در سال 1353 اولین فرزندمان امیریل به دنیا آمد. بعد هم در سال 1354 امیرسام و در سال 1362 دخترمان یلدا پا به دنیا گذاشتند.
بانو ارجمند: وقتی با هم ازدواج كردیم به دلیل فشارهای كاری ایشان، مسئولیت‌های زیادی برعهده من بود. من علاوه بر این‌كه شاغل بودم باید بچه‌ها را به تنهایی بزرگ می‌كردم و امور خانه‌داری را هم انجام می‌دادم. این شرایط بیش از 17 سال به طول انجامید، چرا كه آقای ارجمند به تهران می‌آمدند و مشغول بودند و كمتر در كنار ما می‌ماندند. هر مادری وظیفه‌هایی در قبال فرزندانش دارد ولی این مسیر برای من كمی دشوارتر بود. بچه‌ها در دوران تحصیل به خوبی درس‌هایشان را می‌خواندند و در مقاطعی شاگرد خود من بودند و در این مورد مشكلی را برایم به وجود نیاوردند. آن‌ها با من بسیار دوست بوده و خودشان را با مقررات زندگی هماهنگ می‌كردند. زمانی كه به گذشته فكر می‌كنم با خود می‌گویم كه ای كاش آن روزها هیچ وقت نمی‌گذشت چون طعم شیرینی برایم داشت و بهترین خاطره‌ها را از آن دوران دارم و به جای خستگی احساس لذت می‌كردم.
به ستایش افتخار می‌كنم
استاد: وقتی نقشی به ما پیشنهاد می‌شود در پذیرش یا عدم پذیرش آن مختار هستیم و مهم این است كه نقش به خوبی نگارش شده باشد. شاید نقش‌ها در یك طبقه‌بندی باشند ولی در شخصیت‌پردازی متفاوت هستند و به یك نوع نیستند؛ مثلا نقش یك كارمند همیشه شبیه به هم نیست و در خلق كردن، تفاوت پیدا می‌كند و همین تفاوت‌ها باعث جذابیت نقش‌ها می‌شود. قطعا حشمت فردوس یكی از نقش‌های ماندگار من خواهد بود و این فقط به من بستگی نداشته بلكه زحمات كل گروه باعث شده كه این كار واقعا جذاب و دیدنی شود. اگر متن و كارگردانی این سریال خوب نبود چطور نقش من به خوبی ایفا می‌شد؟ در این كار درس‌های فراوانی وجود داشت و همین‌ها به جذابیت كار افزوده است. من معتقدم ستایش نقطه سفیدی در كارنامه بازیگری من بوده و به آن افتخار می‌كنم.
 فعالیت در موسیقی
امیریل: در زمینه موسیقی حدود هفت سال پیش، اولین آلبوم من وارد بازار شد و بعد آلبوم «ماه پنهان» را با مشاركت علیرضا افتخاری ارائه كردیم. یك آلبوم مذهبی هم داشتم كه نتوانستم وارد بازار كنم ولی درصدد ارائه این اثر هستم. همان طور كه گفتم علاقه بسیار زیادی از كودكی به موسیقی داشتم و خوشبختانه توانستم وارد این وادی هم شوم و در حال حاضر هم به صورت گروهی كار موسیقی را دنبال می‌كنم و به همراه دوستان خوبی كه دارم، فعالیت خود را در این زمینه ادامه می‌دهم. اخیرا علاوه بر آهنگسازی برای تله فیلم «باغچه‌بان»، هم آهنگ ساخته‌ام. در «جرم» اثر مسعود كیمیایی هم به صورت زنده موسیقی كار كردم و آلبومی به نام «بدون اجازه» را هم توسط گروه «آرا» آماده كرده‌ام. من برای چند سریال مانند مثل همیشه، آرزوهای شیرین و دفترخانه شماره 13 هم تیتراژ خواندم و اخیرا در فیلمی به نام بدون اجازه هم خوانده‌ام.
بانو ارجمند: من هم موسیقی را بسیار دوست دارم ولی ساز خاصی نمی‌نوازم.
امیریل: در زمینه بازیگری علاوه بر حضور در تئاتر و تله تئاتر وارد سینما و تلویزیون هم شدم و در كارهای زیادی حضور یافتم كه شاخص‌ترین آنها «اخراجی‌های 2» بود. «تبریز مه‌آلود» و «ناز و نیاز» در تلویزیون و همچنین «جرم» و «شكارچی شنبه» در سینما از فعالیت‌های اخیرم بود. فیلم سینمایی «بدون اجازه» را هم در نوبت اكران دارم. گفتنی است كه در سال 1386 در جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی هم برای تله تئاتری كه دكتر قطب‌الدین صادقی كارگردانی كرده بود جایزه بهترین بازیگری را دریافت كردم.
 ستایش به دعوت ایرج قادری
استاد: ایرج قادری مرا برای حضور در سریال «ستایش» دعوت كرد و اولین سریالی بود كه قرار بود او كارگردانی كند. این را هم به من گفت كه اگر من بازی نكنم، این مجموعه را نمی‌سازد ولی متاسفانه نتوانست به دلیل كسالتی كه داشت با این پروژه همكاری كند و بعد از انصراف اصغر هاشمی از كارگردانی، سعید سلطانی سومین فردی بود كه ساخت این كار را پذیرفت. سلطانی واقعا كارگردان خوب و فهیمی است كه توانست كار را به خوبی هدایت كند و به سرانجام برساند و ما هم تا جایی كه توان داشتیم سعی كردیم طوری كار كنیم كه شایسته زحمات او و همچنین سعید مطلبی نویسنده عزیز و دوست‌داشتنی این سریال باشد... «مطلبی» هم نقش حشمت را مناسب من می‌دانست ولی این‌كه می‌‌گویند نقش برای من نوشته شده بود واقعیت ندارد.
امیریل: «ستایش» را همه دنبال كردند و دوست داشتند. من هم دنبال كردم و داستانش را دوست دارم. بازی پدر در این مجموعه واقعا عالی است و من هم مانند همه گاهی به حشمت حق می‌دهم، البته گاهی هم از رفتارهای او حرص می‌خورم.
بانو ارجمند: هم ستایش و هم كاراكتر حشمت فردوس را دوست دارم، چون معتقدم نقش، واقعی می‌باشد و درست عمل می‌كند. خوشحالم كه این سریال موفق دیده شده و مردم آن را دوست دارند.
 مقبولیت، محبوبیت و مشهوریت
استاد: من هیچ وقت شهرت را دوست نداشته‌ام و محبوبیت را به آن ترجیح می‌دهم. البته برای این‌كه حرف‌هایم كلیشه نشود به جای محبوبیت هم مقبولیت را می‌پسندم. وقتی یك هنرمند محبوب می‌شود مردم به او اعتماد كرده و او را قبول می‌كنند. در مقابل، شهرت، انسان را ضعیف می‌كند و یك بازیگر مشهور دیگر نمی‌تواند راحت باشد ولی وقتی مقبول مردم هستی به تو احترام می‌گذارند و وقتی با آنها برخورد می‌كنی چیزی جز احترام و محبت نمی‌بینی و اعتماد را از آنها دریافت می‌كنی و به جای این‌كه احساس بزرگی كنی كوچك‌تر می‌شوی و این بسیار برای من مهم است.
 فردوس اهل خلاف نیست
استاد: حشمت فردوس انسانی است كه برخلاف لحن و چهره‌اش و همچنین غروری كه دارد اصلا خلافكار نیست بلكه عاشق خانواده‌اش است و در همه چیز منطقی رفتار می‌كند. حشمت سخت زندگی كرده و كمبود پول را در زندگی احساس كرده و حالا چون به مرتبه‌ای رسیده، فكر می‌كند با پول همه چیز را می‌تواند نگه دارد. همچنین دوست ندارد پسرش برخلاف خودش با سختی زندگی كند به همین خاطر امكانات زیادی را در اختیار طاهر گذاشت ولی او یعنی طاهر، فقط به هدفش كه تحصیل و دانشگاه است فكر می‌كند.
بانو ارجمند: خصوصیات حشمت فردوس از جهاتی در داریوش هست و در برخی موارد نیست. مثلا آقای ارجمند بسیار اهل خانواده هستند و این خصیصه در فردوس هم وجود دارد. از خودگذشتگی‌ها و فداكاری‌های ایشان هم به كاراكتری كه در این سریال بازی كرده‌اند شبیه است، ولی عصبانیت‌ها و اعتراض‌های حشمت در او وجود ندارد و اخلاق آقای ارجمند در كل خانواده زبانزد است... اگر من به جای همسر فردوس یعنی «آتی» بودم، شاید همین كارهایی را می‌كردم كه او انجام می‌دهد، چون او می‌داند كه فردوس هر كاری را كه درست باشد انجام می‌دهد و اعتراض نمی‌كند و به شوهرش ایمان واقعی دارد.
 جوانان طوفانند!
من جوانان را بسیار دوست دارم و آنها را مانند فرزندان خودم می‌دانم چرا كه آینده جهان متعلق به جوانان است و من نمی‌توانم آنها را پایین بكشم كه هم سطح من باشند و از من بالاتر و بهتر نشوند. من معتقدم جوانان مانند طوفان می‌وزند و ما را با خود می‌برند و خواه ناخواه آینده برای آنهاست. تجربیاتی كه من به دست آورده‌ام هم متعلق به آنهاست و این را بازیگرانی كه با من كار كردند مانند مهدی پاكدل و مهدی سلوكی كه در ستایش با هم همكاری كردیم، می‌دانند كه آن چیزی را كه بلدم به آنها انتقال می‌دهم. به نظر من باید این تجربیات به آنها برسد، چرا كه «زكات علم نشر است و باید پرداخت شود.» من همیشه هنرمندان جوان را راهنمایی می‌كنم و سعی می‌كنم در مسیر درست راهنمایشان باشم. همیشه آرزوی خوشبختی آنها را دارم و دوست دارم انسان‌های موفق و خوبی در جامعه شوند.
توضیح: یلدا و امیرسام كه در مالزی و انگلیس زندگی می‌كنند سفری چند روزه به تهران داشتند تا با خانواده دیداری داشته باشند، گفتگوی ما پیش از این با استاد، همسرش و امیریل صورت گرفته بود و منتظر سفر دو عضو دیگر بودیم كه سرانجام آمدند و عكاس خانوادگی ارجمند این تصویر را به یادگار گرفت و دیگر فرصتی برای گفتگو با یلدا و امیرسام نشد...
استاد داریوش ارجمند 5 مرداد سال ۱۳۲۳ در تهران به دنیا آمد. وی دارای مدرك كارشناسی ارشد تئاتر و سینما از دانشگاه پاریس و كارشناسی تاریخ و جامعه شناسی از دانشگاه مشهد و از شاگردان دكتر علی شریعتی است. ارجمند به همراه مهرداد تدین از موسسین سینمای آزاد مشهد در اواخر دهه ۱۳۴۰ است. وی علاوه بر بازیگری و كارگردانی در تئاتر مشهد به ساخت فیلم‌های كوتاه ۸ میلیمتری می‌پرداخت.
وی با بازی در فیلم «ناخدا خورشید» ساخته ناصر تقوایی در سینمای ایران ماندگار شد و در سال 1365 با دریافت «سیمرغ بلورین بهتری بازیگر نقش اول مرد» از پنجمین جشنواره فیلم فجر جای خود را به عنوان یك بازیگر خوب و قابل قبول تثبیت كرد.
در فیلم‌های كشتی آنجلیكا، جستجوگر و پرده آخر نیز بسیار عالی ظاهر شد. در دهه 70 كم كار شد و در 3 فیلم آدم برفی، اعتراض و سگ كشی هنرنمایی كرد كه هر سه كارهای ماندگاری از آب در آمدند. دریافت «سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد» برای فیلم سگ كشی از نوزدهمین جشنواره فیلم فجر نیز در كارنامه پرافتخار وی به چشم می‌خورد. او به جز بازیگری در زمینه طراحی صحنه و لباس هم فعالیت داشته است. انوشیروان ارجمند برادر و برزو ارجمند برادرزاده وی هستند. داریوش ارجمند در زمینه اجرا هم بسیار توانا نشان داده است.
به قول سعید مطلبی درعلم ریاضیات دو در دو می‌شود چهار، ولی ستایش دو در دویی بود كه شد هزار! كار من در این مجموعه در حدود یك سال به طول انجامید و هم اینك خوشحالم كه مردم كار را پسندیده‌اند و با علاقه دنبال كردند. من هیچ گاه نسبت به مردم احساس بزرگی نكرده‌ام و افتخارم خدمت به آنها بوده است. اصلا هم اهل شعار دادن نیستم و خود مردم هم این را می‌دانند كه من، بنده خدا و خدمتگزار مردم و فرهنگ این مرز و بوم هستم. داستان ستایش گسترده بود و باید به سرانجام می‌رسید و همین مسئله باعث شد كه ستایش دو هم ساخته شود. هنوز نمی‌دانم كه در ستایش دو هستم یا نه؟