چهارشنبه , 22 آبان 1398

سه اشتباه اکثر زوج ها

اسـرار بـرقـراري يك رابـطـه مـؤثـر چـيـست؟ چـگونـه يك زن آن چيزي را كه مي خواهد به دست مي آورد در حالي ـ كه شـريـك زنـدگيش را نيز به خواسته‌اش مي رساند؟ بگذاريد نگاهـي داشته باشيم به سه مشكل اصلي كه اكثر زوج هـا بـا آن دست به گريبان هستند و اين که چگونه مي توان آنها را حل نمود.
اشتباه 1: ايجاد ارتباط براي زير نفوذ خود قرار دادن و زرنگي
گاهي اوقات ما يك رابطه را براي به دست آورن خواسته هايمان آغاز مي كنيم، خواه طرف مـقابـل تـوانايي برآوردن آن را داشته باشد يا نداشته باشد. قـهـر مـي كنـيم، اخــم مي كنيم، تهديد مي كنيم، چاپلوسي مي كنيم و آنچه در تـوان داريم براي ايجاد احساس ناراحتي در طرف مقابلمان انجام مي دهيم. اين نـوع رفـتـار، گـرچـه مـمـكن اسـت موقتاً مؤثر باشد، در طولاني مدت اثر بسيار ناگواري بر سلامـت رابـطه خـواهـد گذارد. آن را رها كنيد، براي خواسته و پيشنهادات نفر ديگر احترام قائل گرديد. اگر او نمي تـواند خواسته شما را برآورده كند، ببينيد مي توانيد خودتان آن را به خود بدهيد.


اشتباه 2: ايجاد ارتباط براي فريب دادن
با اين كه نيازي به گفتن ندارد، اين يكي از خطرناكترين انواع رفتـار اسـت كـه بـسيـاري از رابطه ها را نابود مي كنـد.


دروغ هـا، گـزافه گـويـي ها، بازي دادن ها و نيرنگ هاي متداول همگي باعث پريشاني و رنجش مي گردند. آنها بنيان رابطه را به لرزه درآورده و در نهايت شكافي عميق در اعتماد به وجود مي آورند.
نسبت بـه خـطر آن هـوشيـار بـاشيد و پيش از اين كه آغاز شود متوقفش سازيد. اگر اين چيزي است كه براي شما آشنا به نظر مي رسـد، ابتدا آن را در رفتارهاي خودتان مورد سنجش قرار دهيد. اگر صادق و رُك باشيد، ديگر مايل به پذيرش فريب ديگران نخواهيد بود. در روابط خود راستي و درستي را پيشه كنيد.


اشتباه 3: ايجاد ارتباط با پيغام هاي متناقض
پـيـام هاي متناقض – چيزي را گفتن ولي چيز ديگري را انجام دادن – يك شکل بـسيـار رايــج فريب و نيرنگ است. همچنـين ايـن کار مـي تواند به صورت قـول دادن لفـظي يـا عـملي و انجام ندادن آن دربيايد. پيغام هاي متناقض باعث پريشاني بسيار مي گردند. هميشه به اعمال فرد توجه نماييد. معـمولاً اعمال نـسبت بـه گـفتـار هـمتـرازي بيـشتري با حقيقت دارنـد. اگـر گـفتـار افراد بـا اعـمالـشان تناقض بود، آنچه كه گفته مي شـود را نـاديـده پـنـداريـد. درك كنيد كه شخص داراي تعارض است و اجازه ندهـيـد شـمـا را نـيـز دچــار همين احساس نمايد.


راه حل‌‌هاي دو مشكل اصلي در روابط
هيچ رابطه اي بدون برقراري ارتباطات مؤثر دوام زيادي نخـواهـد آورد. مـا در سـراســر روز صحبت مي كنيم (و گوش مي دهيم )، اما تنها بخش كوچكي از ارتباط ما به صورت گفتاري رخ مي دهد. بيشتر اوقات تصور مي كنـيم كـه ديـگران گفته هاي ما را گوش داده و متوجه مي شوند، اما عمدتاًَ اين موضوع صــحت ندارد. اغلب شخص ديگر در حال انديشيدن به آن چيزي است كه مي خواهد در جواب صحبت هاي شما بگويد، و نوعي خيال پردازي كه هيچ ارتباطي به موضوع مورد بحث ندارد را در ذهن خود مي پروراند. هنگامي كه نزاع مي كنيم، مي خـواهـيـم بيـش از پـيش فـهميده شويم و واژگان همانند تير به جلو و عقب به پرواز درمي آيند. در اين شرايط، تجزيه و تحليل مسئله مي تواند دور از ذهن گردد.

بنابراين اسرار ارتباط مؤثر چيست؟ بـه دو مشكل اساسي در ارتـباطـات و نحوه حل آنها توجه نماييد. بعد از اين مرحله خواهيد توانست پايه هاي بهتـرين نـوع رابـطـه اي كـه تــا به حال تصورش را مي كرديد را بنيان نهيد.


مشكل اول: مي خـواهيد حـق را بـه خود داده و ثـابت كنيد كه ديگري در اشتباه است.
پيش از آنكه بتوانيد يك ارتباط مؤثر را آغاز كنيد، بايد نگاهي موشكافانه بـه قصد و غرض خـود بـيندازيد. آيا براي اين كه توسط ديگران فهميده شويد ارتباط برقرار مي كـنـيـد، بـراي به دست آوردن خواسته ها، يا هدف ديگري را فراسوي سخـنـانـي كـه در حـال بـيـان آنها هستيد دنبال مي كنيد؟ بسياري از زوج ها به مرحله اي مي رسند كه فقط مي خواهند ثابت كننده حق با آنها بوده و نـفــر ديـگر در اشـتـباه است (و هميشه اين طور بوده است). اين نـوع رابطه همانند نبرد مي ماند. اين سخنان مملو از خشـم و سـرزنش بـوده و سـبــب مي گردند نفر ديگر احساس كوچكي نـمـايـد. حرف هاي رد و بدل شده در چنين رابطه اي هرگز گوش داده نمي شوند. هرچند كه آنچه با صداي واضح و بلند خوانده مي شود خشم و عدالت موجود در فراسوي مراودات است.


همديگر را سرزنش نكنيد و به صحبت هاي يكديـگر بـا خـلوص نـيـت گـوش دهيد. تصميم بگيريد كه درصدد ثابت كردن چيزي برنيامده و در عوض راهي براي ايجاد يك پـل بـراي درك مـتـقابل پيدا نماييد. اين تصميمات در موفقيت يك رابطه بسيار مفيد واقع خواهند شد.

مشكل دوم: قادر نيستيد به حرف هاي طرف مقابل گوش دهيد.
به ياد داشته باشيد كه يك ارتباط فقط از صحبت كردن تشكيل نشده بلكه شـامل شنيدن و گوش دادن به آنچه كه در حال بيان است نيز مي باشد. ما مي توانيم كارهاي زيـادي براي آموختن هنر گوش دادن انجام دهيم، امـا بـراي آغـاز، بـسيار مـهـم اســت كه بدانيم اگر فـردي بخـواهـد نـقطه نـظرات خـود را كــنار گذاشته و حقيقتاً آماده دانستن درون و افكار ديگران گردد، آنگاه از روي صداقت آنچه كـه در حال گفتن است را فقط بايد «بشنود.» اين كار خيلي هم آسان نيست. بسياري از ما آنچه كه مي شنويم را به سرعت تعبير و تفسير كرده و آن را در يك شكاف آماده قرار مي دهيم. برخي صحبت ها را تحريف مي كـنند. برخي تظاهر به گوش دادن مي كنند در حالي كه سرگرم افكار خود هستند. يك راه حل بــراي ايــن مشكل آن است كه برداشت خود را از صحبت هاي ديگران بــراي آنـها تكرار نماييد. بگذاريد بدانند كه ارتباطات آنها چگونه درون ذهن شما تفسير مي گـردند. اجـازه دهـيـد ديــگران پـيغام هاي خــود را با استنباط شما منـطق سازند. و در نهايت، راغب حقيقي شنـيـدن منظور آنها باشيد.

روزنامه آفتاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *