جمعه , 1 آذر 1398

خودآموز گام به گام براي مانكن شدن

مانكني آرزوي خيلي از آدم‌هاست. البته براي اين كار بايد الفباي آن را هم دانست. با اين همه نكته‌ي مهم اين است كه زيبارويان در لحظه‌ي مناسب، در مكان مناسب حضور داشته باشند. اگر بخت يارشان باشد، يك شبه ره صد ساله را مي‌روند!

اين روزها بازار مسابقه‌هاي تلويزيوني در اروپا و آمريكا براي يافتن “استعداد” در زمينه‌ي خوانندگي يا مدل شدن حسابي گرم است. شايد شما هم در سايت يوتيوب، ويدئوهاي مختلفي را در همين زمينه دنبال كرده‌ و با چنين برنامه‌هايي آشنا باشيد؛ شركت‌كنندگاني كه زير ذره‌بين داورهايي سختگير قرار مي‌گيرند كه خود از چهره‌هاي شناخته شده‌ي آن حرفه به شمار مي‌آيند. كساني نظير هايدي كلوم، سوپر مدل آلماني كه داور مسابقه‌ي “مدل برتر آينده‌ي آلمان” است يا تايرا بنكس، يكي ديگر از مانكن‌هاي شناخته شده‌ي سياه‌پوست كه مسابقه‌‌اي مشابه را در آمريكا برگزار مي‌كند.
البته دختران نوجوان و زيبارويي كه سوداي راه رفتن روي سكوي سالن‌هاي مد را در سر دارند و خودشان را مدل‌هاي برتر آينده مي‌بينند، بايد براي قرار گرفتن در مقابل اين داوران شخصيتي قوي داشته باشند تا در لحظه‌ي سخت انتقاد، آن‌هم پيش چشم ميليون‌ها بيننده‌ي تلويزيوني، دست‌كم اندكي قادر به كنترل اشك چشمانشان باشند. هرچند شيريني نتيجه در نهايت تلخي تمام سختي‌ها را جبران مي‌كند و به اين ترتيب جواز ورود به دنياي پرزرق و برق مد در دستان شخص برنده قرار مي‌گيرد.
ابزار اوليه: شناسنامه و متر
با اينكه طبق روال چنين مسابقه‌هايي، دختر نوجوان ناشناخته‌ي ديروزي به سرعت و يك شبه قراردادي را با يكي از شركت‌هاي به نام امضا مي‌كند و تصويرش بر تابلوهاي تبليغاتي مي‌نشيند، اما با اين همه دنياي مد الفبايي هم دارد كه بدون در نظر گرفتن آن شانس موفقيت بسيار پايين خواهد بود.

براي مثال، در آن زماني كه زيبايي‌تان نه تنها به خودتان، بلكه به ديگران هم ثابت شد و ناگهان اين فكر به ذهنتان خطور كرد كه شايد شما هم يك مدل بالقوه هستيد كه براي بالفعل شدن تنها بايستي كشف شويد، به دو نكته توجه كنيد. نكته‌ي اول، شناسنامه‌ي شماست. به عبارتي، يك نگاه كوتاه به صفحه‌ي اول آن كافي است تا يا آهي از سر آسودگي بكشيد يا اينكه بفهميد دير جنبيده‌ايد، زيرا در دنياي مد براي شروع بايد زير ۲۰ سال سن داشته باشيد!

نكته‌ي مهم ديگر، داشتن متر براي اندازه‌گيري است. قد يك مدل بدون هيچ قيد و شرطي بايد ميان يك متر و ۷۵ تا يك متر و ۸۱ سانتي‌متر باشد. اين امر يكي از بايدهايي است كه محال است بتوان بر سر آن چانه زد. به اين معنا كه اگر حتي شما سوفيا لورن يك متر و ۶۵ سانتي‌متري هم باشيد، بهتر است كه روي هنر سينما متمركز شويد و زياد به سوپر مدل شدن دل خوش نكنيد.

فيگور لازم نيست!

براي همه واضح است كه ژن‌ها نقش بسيار مهمي در مدل شدن بازي مي‌كنند. به اين معنا كه استاندارد امروزي اين است كه مدل‌ها بايد به اصطلاح تركه‌اي باشند و در اصل استخوان‌بندي ‌بدنشان به صورت طبيعي اين‌گونه باشد و گرنه به گفته‌ي لوييزا مينك‌ويتس، رييس يكي از آژانس‌هاي مدل‌يابي، فايده‌اي ندارد كه كسي براي لاغر ماندن به خودش گرسنگي بدهد، در عوض به طور طبيعي پاها يا دست‌هاي پهن و گوشتالودي داشته باشد.

اگر از تمام آزمون‌هاي بالا سربلند بيرون آمديد، بايد به شما تبريك گفت، چون حالا مي‌توانيد كمي با خيال راحت وارد مرحله‌ي بعدي بشويد، يعني يافتن يك آژانس مناسب مدل‌يابي. در حقيقت اين امر هم، همانند يافتن يك موسسه‌ي آموزشي براي آماده‌سازي در كنكور، مهم است. در اينجا هم اصل همان است، يعني آژانس‌هايي كه در ابتدا مبلغ زيادي را براي عكاسي يا برگزاري كلاس‌هاي آموزشي طلب مي‌كنند، شديدا مشكوك مي‌زنند!

به گفته‌ي مينك‌ويتس، اگر آژانسي واقعا نسبت به مدل جوان و تازه كشف‌شده‌اش متقاعد شده باشد، همان ابتدا خرج تمام كلاس‌ها و حتي جاي اقامت او را مي‌پردازد. البته زياد خوشحالي نكنيد، چون به محض اينكه اولين قرارداد نصيبتان شد، مستقيما تمام اين مبالغ از شما باز پس گرفته مي‌شوند.

اما طبيعتا براي اينكه صاحبان چنين آژانس‌هايي توانايي اين را داشته باشند كه شما را به عنوان يك مانكن كشف كنند، بايد اول از همه برايشان عكس خودتان را بفرستيد، البته بدون بهره‌گرفتن از فتوشاپ يا روتوش كه قطعا كمكي نخواهند كرد.

در اصل تنها عكس‌هايي براي آژانس‌هاي مد قابل قبول هستند كه بدون آرايش و كاملا طبيعي باشند، مثلا عكس‌هايي كه در تعطيلات انداخته‌ايد. خلاصه‌ي كلام اينكه نه فيگور بگيريد و نه به دنبال يك عكاس حرفه‌اي براي ثبت پرتره‌‌تان باشيد. نيازي به اين كارها نيست، فقط خودتان باشيد.

هنري به نام واقع‌بيني

اگر بخت با شما يار باشد كه پس از مدتي دعوتنامه‌اي دريافت مي‌كنيد براي مصاحبه‌ي حضوري. در اينجاست كه كمي با پشت‌صحنه‌ي دنياي مد آشنا مي‌شويد و اين امر برايتان مسلم مي‌شود كه مانكن‌ها هم زندگي سختي دارند، دست‌كم در اوايل كارشان. برعكس مسابقه‌هاي تلويزيوني، بسيار كم احتمال دارد كه مانكني در همان اول كار تبديل به چهره‌ي تبليغاتي براي مارك تجاري معروفي شود.اما نكته‌ي مهمتر اين است كه بدانيد براي آژانس‌هاي مد ادامه‌ي تحصيل مانكن‌ها مهم است، نه اينكه مثلا يك خانم دكتر مدل درآمد بالاتري نسبت به يك خانم مهندس مدل داشته باشد و آن كسي كه دانشگاه رفته پايه‌ي حقوق بالاتري دارد، نه.

تنها دليل اين است كه سنتان به ۳۰ سال كه برسد، بايد خوش و خرم از اين حرفه خداحافظي كنيد، پس اينجاست كه همان مدرك و تحصيل ممكن است به دردتان بخورد.البته در اين ميان حساب استثناها جداست، يعني كساني مثل كلوديا شيفر يا نائومي كمپل هستند كه با اينكه براي اين حرفه پا به سن گذاشته محسوب مي‌شوند، اما همچنان روي سكوهاي مد قدم بردارند. اما خب كمي واقع‌بيني، ضرر ندارد!

ميان‌بر

در اين حرفه تنها داشتن چهره‌ي زيبا مهم نيست، بلكه شخصيت شما هم به همان اندازه اهميت دارد. هيچ‌كس از يك مدل توقع ندارد دو ساعت درباره‌ي فلسفه‌ي كانت يا نظريه‌ي نسبيت اينشتين حرف بزند، اما داشتن شخصيت رواني سالم يكي از بايدهاست. اگر اعصاب تحمل استرس، مسافرت‌هاي فراوان، نشستن هر روزه زير دست آرايشگرها و آرايش‌هاي عجيب و غريب را نداريد، خودتان را براي مدل شدن به دردسر نيندازيد.

با اين حال، اگر بعد از رد كردن هر مرحله، آن‌هم با سربلندي، مدل شديد كه هيچ، اما اگر حوصله‌ي اين سختي‌هاي ابتدايي را نداريد، براي دور زدن تمام آن‌ها راه ديگري هم پيدا مي‌شود.توني گارن، يك مدل ۱۸ ساله‌ي آلماني است كه از سوي كمپاني معروف “كلوين كلاين” و همچنين مرسدس بنز به عنوان چهره‌ي تبليغاتي انتخاب شد و تا كنون نيز بر روي سكوهاي سالن‌هاي مد زيادي راه رفته است. اين مدل جوان يك شبه راه صد ساله را پيمود‌، آن هم ناگهاني و به‌دور از انتظار. در زمان برگزاري مسابقات جام جهاني فوتبال در آلمان، توني كه در آن زمان پانزده سال داشت، به همراه دوستانش در يك جشن خياباني شركت كرده بود كه توسط نماينده‌ي يكي از آژانس‌هاي مد در خيابان كشف شد!

همين داستان مشابه براي ليلي كول، مدل ۲۱ ساله‌ي سرشناس انگليسي هم روي داده است. هنگامي كه او به همراه چند تن از دوستانش در يكي از محله‌هاي لندن به دنبال يافتن رستوران بوده، توسط بنجامين هارت، هنرپيشه‌اي كه در زمينه‌ي مد نيز فعاليت دارد، يافته شد! ليلي در آن زمان تنها چهارده سال داشت. بايد گفت كه نمونه‌هايي از اين دست كم نيستند.پس با كمي ذكاوت، به هر بهانه‌اي كه شده تعدادي از دوستانتان را جمع كنيد و به قصد كشف شدن از قدم زدن در خيابان‌ها لذت ببريد!

نويسنده: سميرا نيك آيين

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *