به طور معمول بر روی سیاره زمین حفره هایی از این دست از گیاهان پوشیده می شوند و بنابراین شناسایی نمی شوند. در حال حاضر بر روی زمین تنها 15 حفره با قطر کمتر از 300 متر شناسایی شده اند در حالی که تعداد حفره های با قطر بالای 300 کیلومتر حدود 176 است اما به دلیل اینکه حفره کوچک کمیل در بیابان قرار دارد محققان موفق به کشف آن شدند.

  این دانشمندان با استفاده از ردیابهای ژئوفیزیکی و دستگاههای "جی. پی. اس"، رادار پر نفوذ و مغناطیس سنج موفق شدند سنگهای این حفره را شناسایی کنند و نشان دهند که گودال کمیل در اثر برخورد یک شهاب سنگ ایجاد شده است.

  جرم آسمانی که ایجاد کننده حفره کمیل است در گروه شهاب سنگهای خانواده "آتاکسیت" قرار داشته و غنی از نیکل بوده است.
بررسیها نشان می دهد که سرعت این شهاب سنگ در زمان ورود به اتمسفر حدود 18 کیلومتر بر ثانیه و در لحظه برخورد به زمین حدود 5/3 کیلومتر بر ثانیه بوده است.

  براساس گزارش ساینس، این سنگ آسمانی در زمان برخورد، انرژی برابر با انرژی حاصل از انفجار حدود 20 تن "نتی. ان. تی" آزاد کرده است.

  این حفره 45 متر عرض و 16 متر عمق دارد. به گفته این محققان در حدود 5 هزار سال قبل و در دوره عصر حجر که در جنوب مصر فرایند بیابان زایی به مراحل پیشرفته خود رسیده بود این شهاب سنگ که شبیه به یک بلوک فلزی 10 تنی و با قطر کمتر از یک متر بوده است به این منطقه برخورد کرده است.