جدیدترین مطالب

برون فکنی روح(بخش سوم)

برون فکنی روح(بخش سوم)

 

بسم الله الرحمن الرحيم:
در ذهن خود قويّا تصور كنيد كه بر بالاى يك زيرزمين عميق يا سرداب تاريك ايستاده‏ايد، اين سرداب داراى پلّه‏هائى است (ده پلّه) كه هر قدر به داخل آن فرو رويد رخوت و رهائى جسمانى شما بيشتر مى‏شود، با توجّه به اينكه شما اين جريان را در ذهن تصويرسازى مى‏كنيد به خود چنين تلقين كنيد: «اكنون من با وجود رخوت و سنگينى كه در خود احساس مى‏كنم بر بالاى اوّلين پلّه‏ى ورود به سرداب ايستاده‏ام، مى‏خواهم با پيمودن پلّه‏ها يكى پس از ديگرى به اعماق سرداب وارد شوم».

توجّه داشته باشيد هر اندازه تلقينات با قاطعيّت و تجسّم ذهنى بيشتر همراه باشد تأثير قويتر خواهد داشت و هر اندازه سرسرى و به دور از تجسّم ذهنى اجرا شود كمتر مؤثّر خواهد بود.

در ذهن اوّلين پلّه‏ى سرداب را در نظر بگيريد و با پيمودن آن، يك پلّه به عمق سرداب طى كنيد و به خود تلقين نمائيد: «با پائين رفتن از هر پلّه به عمق سرداب نزديكتر مى‏شوم و رخوت و رهائى بدنى‏ام بيشتر مى‏شود، هنگامى كه به عمق سرداب به رسم استراحت مطلق و آرامش كامل بدن و روان مرا پر خواهد كرد». بعد از اين تلقينات براى پيمون هر پلّه به عمق سرداب يك عدد در نظر بگيريد به عنوان مثال اگر براى سرداب خيالى ده پلّه در نظر داريد طىّ هر پلّه را به عمق سرداب از شماره‏ى نه شروع كنيد و به صفر ختم كنيد و عدد صفر نشانه‏ى رسيدن به عمق و رهائى بدن و روان است. تصوّر كنيد پيمودن هر پلّه به داخل سرداب قسمتى از بدن شما را در سنگينى و رخوت فرو مى‏برد و همچنانكه پلّه‏ها را يكى پس از ديگرى طى مى‏كنيد جسم شما در تاريكى و سكوت همراه با سنگينى و رخوت ناشى از فرو رفتن در اعماق را حس مى‏كنيد. وقتى به انتهاى سرداب رسيديد و آرامش و رخوت را احساس كرديد مى‏توانيد براى مدّتى كه در نظر گرفته‏ايد فكر خود را از مسأله‏ى سرداب دور سازيد و به استراحت بپردازيد، چنانچه قصد شما از اقدام به «خودهيپنوتيزم» استراحت دادن به سيستم اعصاب و روان است مدّتى در همين حال بمانيد و جسم و روان را به آرامش حاصله بسپريد و اگر به قصد روان درمانى يا مقصود ديگر به اين كار پرداخته‏ايد.
چنانچه بعضى از تجسّم تاريكى هراس دارند مى‏توانند به جاى تجسّم سرداب، پلّه برقى يك فروشگاه را در نظر بگيرند كه از طبقه‏اى به طبقه‏ى پائين‏تر فرود مى‏آيند يا پلّه‏هاى ساختمانى را مجسّم كنند.

نكته‏ى مهم: هرگز در جلسات اوّليه «سلف هيپنوتيزم» در صدد كنجكاوى و تعيين ميزان عمق خواب خود نباشيد زيرا توجّه و كنجكاوى به اين مطلب كهاكنون در چه درجه‏اى از خواب هيپنوتيكى هستيد مستلزم انقطاع فكر شما از شرايطى است كه در آن قرار داريد و اين انقطاع سبب سبك شدن و از بين رفتن شرايطى است كه در آن هستيد لذا توصيه مى‏شود حدّاقل حدود شش جلسه در صدد تعيين درجه‏ى عمق خواب نباشيد و اين كار را به زمان بيدارى و پرسش از ضمير ناخودآگاه بوسيله‏ى پاندول، حركت انگشت يا نوشتن بلااراده موكول كنيد، هنگامى كه پس از چند جلسه تمرين تا حدودى از لحاظ بدنى و روانى كاناليزه شديد و با شرايط و موقعيّت تطبيق يافتيد، آن گاه مى‏توانيد در ضمن خواب هيپنوتيكى آزمايشهائى از خود به عمل آوريد تا به عمق خواب و ميزان اثر بخشى خود تلقينى واقف شويد.

نكته‏ى مهمّ ديگر: براى توفيق در كار «سلف هيپنوتيزم» ابتدا بايد يك هدف مثبت داشت، تمرينات را بايد مرتّب با آرامش و بدون فشار و به دور از شتاب و بى‏حوصله بودن انجام داد، نبايد با اراده شديد به تمرين پرداخت و به زور و فشار خود را در چهارچوب شرايط و حالات فرو برد زيرا نتيجه‏ى اين كوششها منفى خواهد بود، موفّقيّت با صبر و پشتكار و تمرين ملايم و مداوم همراه است و افراد با زمينه‏هاى استعدادى و حسّاسيّتهاى متفاوت بعضى سريعتر و بعضى كندتر به نتيجه مى‏رسند امّا در هر حال موفّقيت در سايه‏ى پشتكار و تمرين مداوم حاصل خواهد شد

 

منبع : pcparsi.com
دسته : متافیزیک و ماوراء الطبیعهمتافیزیک و ماوراء الطبیعه امتیاز : 1.9 بازدید : 2710 منتشر شده در : دوشنبه ۱۳۸۸/۰۸/۲۵ توسط : مرتضی
در مورد متافیزیک و ماوراء الطبیعه بیشتر بخوانید