یکشنبه , 3 مهر 1401
نوا

بدترین شاعر جهان مبتلا به اوتیسم بود!

بدترین شاعر جهان مبتلا به اوتیسم بود!
دکتر نورمن واتسن، مورخ مطرح در کتاب «مگاناگال: زندگینامه ویلیام ‌مگاناگال» نوشته است این شاعر دچار سندروم آسپرگر بوده که نوعی اختلال اوتیسم است…
به گزارش خبرآن لاین ،محققی مدعی شده است ویلیام مگاناگال، شاعر اسکاتلندی که اغلب بدترین شاعر تاریخ شناخته می‌شود دچار بیماری اوتیسم بوده است.
این شاعر در برابر توهین‌های بسیاری که به اشعارش می‌شد واکنشی نشان نمی‌داد و همین موجب قوی شدن احتمال بیماری اوتیسم (درخودماندگی) او شده است.
دکتر نورمن واتسن، مورخ مطرح در کتاب «مگاناگال: زندگینامه ویلیام ‌مگاناگال» نوشته است این شاعر دچار سندروم آسپرگر بوده که نوعی اختلال اوتیسم است.
دکتر واتسن به بی‌اعتنایی این شاعر به تقبیح شدنش از سوی مردم اشاره می‌کند. اغلب در نشست‌های کتابخوانی عمومی با پرتاب آرد، ماهی و تخم‌مرغ از این شاعر پذیرایی می‌شد. یک بار نیز آجری به سوی او پرتاب شد و عبارتی از شعر بی‌مایه او بارها تکرار شد.
بیش از 60 شعر این شاعر با عبارت «این چنین بود» آغاز می‌شود و در شعرهایش از عبارت «خوش منظر» به کرات استفاده می‌کند.
دکتر واتسن در کتابش می‌نویسد «صداهایی» که این شاعر بخت‌برگشته در اواخر عمرش در سرش می‌شنید و ادعای «شوالیه» خوانده شدنش از سوی پادشاهی خیالی همگی نشانه بیماری روحی او بوده است.
«مگاناگال در برقراری رابطه اجتماعی دچار مشکل بوده است. او موجب خنده مردم می‌شد اما به دلیل این امر بی‌اعتنا بود. نشان ندادن همدلی یکی از جنبه‌های اختلالی آسپرگر است. یکی دیگر از نشانه‌های این بیماری نداشتن توانایی در درک حس مخاطب و واکنش او است.»
بااینکه مگاناگال اشعارش را با دقت بسیار می‌سرود، اما ابیات او خنده ناخواسته مخاطب را به دنبال داشت. او مدت‌ها در سیرک زندگی می‌کرد. او با شادی تمام در جمعی شعرهایش را می‌خواند و مردم آزادانه با پرتاب تخم‌مرغ، سیب‌زمینی و نان بیات از او تشکر می‌کردند. او برای این کار شبی 15 شیلینگ دریافت می‌کرد، اما این کار چنان زشت و وقیح بود که شهرداری شهر این سیرک را تعطیل کرد.
دکتر واتسن می‌گوید: «او نسبت به توهین بی‌تفاوت بود و این اهمیت ندادن به توهین مهم‌ترین جنبه شخصیتی او بود. او نه از توهین کلامی ناراحت می‌شد و از پرتاب اشیاء به سویش.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.